นึกแล้วขำ
posted on 27 Jan 2009 23:33 by bliss
พักสมองมาอัพบลอกก่อนนิดนึง
วันนี้ทำงานจนเบลอ
อุตส่าห์พักไปรอบนึงแต่ก็ยังไม่ดีขึ้น
เลยมาอัพบลอกนี่แหละ 555+
จะมีใครเคยเป็นบ้างมั้ยเนี่ย
คำบางคำ หรือประโยคบางประโยค
ที่ใครซักคนนึงพูดกับเรา
แล้วในเวลาต่อมา
คำคำนั้น หรือประโยคประโยคนั้น
มันกลับกันว่า เราน่าจะบอกเขามากกว่า
เท่าที่เคยเจอกับตัวเองนะ
v
v
v
ช่วงต้นๆเดือนกันยายน ปี49 ตอนนั้นอยู่มอสี่
มีโอกาสได้รู้จักพี่คนนึงก่อนหน้านั้นประมาณ 1สัปดาห์
คุยในเอ็มไปเรื่อยๆนี่แหละ
พี่แกพิมพ์ว่า "น้อง ... สนใจพี่หน่อยสิครับ"
แต่หลังจากนั้นไปกี่เดือนจำไม่ได้
ก็อยากจะบอกพี่คนนั้นจังเลยว่า
" พี่ ... สนใจผมหน่อยสิครับ "
อันที่จริง อารมณ์ตอนนั้นมันเศร้ามากๆเลย
ชนิดนี่แบบเล่นเอาเกรดมอห้าตกฮวบฮาบ
ถึงงี้เลยโดนเพื่อนด่าว่าเห็นเรื่องรักสำคัญกว่าเรื่องเรียน 555+
/ ซึ่งมันก็จริง
อีกเรื่องก็ ช่วงเร็วๆนี้แหละ ต้นปี 52
คุยกับเพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่กรกฎา ปี 51
ก็รู้จักกันมาเรื่อยๆคุยกันบ้างพอเป็นพิธี
แต่ช่วงธันวานี่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไป
/ ถ้าเจ้าตัวมาอ่านนี่พอจะรู้ตัวเองยังเอ่ย
เลยมีโอกาสได้คุยกันบ่อยหน่อย
วลีนึงที่ได้ยินตอนคุยโทรศัพท์
" ไม่อยากแย่งกับคนอื่น "
เหอะๆๆ แต่ตอนนี้สิ ...
อารมณ์แบบนั้นแหละ
" ไม่อยากแย่งกับคนอื่น "
555+
คงคิดไปเองอีกตามเคย
/ รึเป็นเรื่องจริง แหะๆๆ
จะจริงไม่จริงยังไงก็ เฉยๆนะ
คิดมาก แล้วหงุดหงิด แล้วมันไม่ดี
คิดถึงประโยคที่เคยอ่านเจอใน FW เมลล์
" จงเข้าใกล้ความรักด้วยการปล่อยวาง "
สรุปว่า ...
ง่วงนอนแล้ว
งานไม่เสร็จ
ไม่มีให้ลอกอีก
ส่งพฤหัสฯหรอก
ค่อยทำพรุ่งนี้ 555 +
สงสัยเพราะผมใช้ true move !!
นึกแล้วขำ 555+